മുറിവ്‌

പറയാതെ വച്ചതായ് ഇനിയോന്നുമില്ല.

വാക്കിന്റെ മുന കൊണ്ടു, പ്രണയം
കീറി മുറിഞ്ഞു പോയ്‌ . . .

പകര്‍ന്നാട്ടം

ഇടറുമീ ദേവവാദ്യമാം ഇടയ്ക്ക തന്‍

ഉയരുമീ നാദ വിസ്മയത്തിനാരംഭാമായ്. . .

ഒരുങ്ങി നിന്നീടാം ഇന്നിനിയീ ശീലക്കു പിന്നിലായ്‌-

കേളിക്കൊട്ടിന്‍റെ  ആരവം കാത്തു.

കത്തി തെളിയുമീ നറുനെയ്യിന്‍റെ ശോഭയില്‍

പാര്‍ത്തലം ചൂടുറ്റ്തായി മെല്ലെ.

ഞൊറിഞ്ഞകറ്റുമീ തിരശീലയ്ക്കു മുന്നിലായ്‌

പകര്‍ന്നാടുന്നു ഞാനിന്നെന്‍  ആദ്യ വേഷം.

രാവിരുണ്ടകലവേ മിഴിയഴിഞ്ഞുലയവേ,

ആടിത്തിമര്‍ക്കണം , എന്‍റെയീ വേഷം.

മിനുക്കിന്‍റെ ശോഭയില്‍ കന്നിയാടി തുടങ്ങവേ,

സദസ്സിന്‍റെ  മിഴിയെന്നെ ഉറ്റുനോക്കി.

താളം മുറുകവേ , ദീപം എരിയവേ,

തീക്ഷണമായ്‌ മാറിയാ ദുഷ്ട ദൃഷ്ടി.

ഒടുവിലസുരമാം വീക്കന്‍റെ താളത്തിനൊപ്പം

ആടിത്തീര്‍ക്കുന്നു ഞാനീ കത്തിവേഷം.

കഥയറിയാതെയെന്‍റെയീ കന്നിയാട്ടത്തിനായ്‌-

കടുംക്കണ്ണാല്‍ കോട്ടം വിധിച്ചോരേ . . .

കണ്ടു വിരളുക നിങ്ങളീ കരും കത്തി വേഷം .